Ogród

Berberys Thunberg Kobalt (Kobold): opis

Berberys Thunberg Kobalt to ozdobny krzew o niewielkim, prawie karłowatym wzroście, wykorzystywany do kształtowania krajobrazu niższego poziomu. Służy do tworzenia niskich żywopłotów, granic i klombów. Główną cechą berberysu Thunberg Cobalt jest wysoka gęstość i rozprzestrzenianie się krzewu.

Opis berberysu kobaltowego

Berberys Thunberg Kobalt został wyhodowany w połowie ubiegłego wieku w Holandii. Ta roślina ozdobna ma dość zwarty rozmiar, osiągając wysokość nie większą niż 50 cm, w rzadkich przypadkach jej wysokość osiąga wielkie wartości, jednak jedna z jej głównych cech, gęstość krzewów, zostaje utracona, a berberys Thunberg Cobalt staje się mniej dekoracyjny.

Rosnąć berberys Thunberg Kobalt wyłącznie jako gęsta roślina o szmaragdowo zielonych liściach. Jest używany jako krawężnik. W niektórych przypadkach berberys Tunberg Cobalt może być używany samodzielnie. Często ta technika jest stosowana przy projektowaniu niskich łóżek lub ogrodów skalnych.

Pędy berberysu kobaltowego mają małą długość, są gęsto usiane liśćmi i małymi kolcami. Liście kobaltu przylegają do pędów i znajdują się na nich przeciwnie. Długość liści może dochodzić do 2 cm, są wydłużone i lekko spiczaste na końcu. W miarę ich wzrostu ostrzenie stopniowo się zaokrągla.

Kwitnienie berberysu Thunberg Cobalt rozpoczyna się w połowie maja i trwa około dwóch tygodni. Kwiaty mają postać dzwonków jasnożółtych lub cytrynowych. Ich liczba jest wystarczająco duża: na jednym zdjęciu może być do 2-3 kwiatów.

Podobnie jak większość członków rodziny Barberry, kobalt może zmieniać kolor liści, w zależności od pory roku. Od wczesnej wiosny do połowy jesieni kolor liści ma szmaragdowy odcień, który zmienia się wraz z początkiem zimnej pogody na pomarańczowo-żółtym. Dodatkowe elementy dekoracyjne w miesiącach jesiennych są podawane jagodom o jasnoczerwonym kolorze w berberysie z Thunberg. Owoc berberysu Thunberg Cobalt jest również bardzo dużo, ponieważ prawie wszystkie kwiaty są związane.

Wraz z nadejściem pierwszych mrozów, zielone liście, które nie miały czasu na zmianę koloru na pomarańczowy, odpadają. Zdjęcie kobaltu berberysu przedstawiono poniżej:

Berberys z Thunberg Kobalt ma niską szybkość wzrostu i praktycznie nie wymaga przycinania formującego, ale doskonale go toleruje, a jego koronę można uformować według woli właściciela.

Berberys Thunberg odnosi się do roślin odpornych na zimę i odpornych na zimno.

Sadzenie i pielęgnacja berberysu Thunberg Cobalt

Dbanie o Barberry Thunberg Kobalt jest prosty i nie wymaga skomplikowanych umiejętności ani umiejętności. Nawet niedoświadczeni hodowcy kwiatów mogą uprawiać ten ozdobny krzew.

Najważniejszą rzeczą w jego uprawie jest zapobieganie nadmiernemu zagęszczeniu. Jednak częste przycinanie jest również niepożądane dla rośliny. Biorąc pod uwagę niskie tempo wzrostu berberysu, formowanie korony rośliny co 1-2 sezony będzie optymalne.

Przygotowanie sadzonek i obszaru sadzenia

Pomimo faktu, że berberys Thunberg Cobalt bezpretensjonalny, najlepiej byłoby być na słonecznym odcinku. Uprawa jest dozwolona w półcieniu, ale cień jest wysoce niepożądany, w nim tempo wzrostu krzewu będzie prawie zerowe.

Ponadto, tylko na słonecznych terenach nastąpi zmiana koloru liści na sezon jesienny. Roślina w półcieniu ma jesienią pomarańczowe liście tylko na obwodzie liści.

Berberys jest mało wymagający dla gleby: jego płodność i twardość nie są dla niego ważne. W celu szybszej adaptacji młodej rośliny należy preferować gleby lekkie o średnim lub niskim stopniu wilgotności.

To ważne! Berberys Thunberg Kobalt nie lubi zbyt mokrych obszarów. Jego system korzeniowy znacznie lepiej znosi suszę niż silna wilgoć.

Wstępne przygotowanie terenu do sadzenia obejmuje wykopanie dołów o głębokości około 40 cm i średnicy nie większej niż 50 cm. Gleba składająca się z następujących składników powinna być położona na dnie studzienki:

  • ziemia ogrodowa - 2 części;
  • humus lub kompost - 1 część;
  • piasek - 1 część.

Wysokość gleby odżywczej powinna wynosić od 1/3 do połowy głębokości dołu.

Kwaśne gleby zaleca się do wapna z popiołem lub wapnem (w ilości odpowiednio 200 g lub 300 g pod jednym krzakiem).

Wszelkie wstępne przygotowania sadzonek przed lądowaniem nie są wymagane.

Zasady lądowania

Lądowanie należy wykonać wczesną jesienią lub późną wiosną. Pożądane jest, aby na siewkach nie było liści, ale na każdym z pędów jest co najmniej 3-4 pąków wegetatywnych.

Sadzenie roślin w taki sposób, aby odległość między krzewami wynosiła od 50 do 80 cm. Pożądane jest dodanie złożonego nawozu dla roślin ozdobnych składających się z potasu, azotu i fosforu do studzienek na ubogich glebach.

Drzewko ma dostatecznie rozwinięty system korzeniowy, który musi być starannie ułożony na warstwie żyznej gleby, która została wcześniej złożona w otworze, wyprostowana warstwa korzeniowa i delikatnie posypana glebą ogrodową.

Następnie wykonaj lekkie zagęszczenie gleby i podlewanie.

Podlewanie i karmienie

Podlewanie odbywa się w miarę wysychania gleby. Nie należy zbyt często „wypełniać” rośliny - wystarczy jedno obfite podlewanie przez 1-2 tygodnie.

Pierwszy opatrunek odbywa się w drugim roku po posadzeniu berberysu Thunberg Cobalt. Wiosną stosuje się nawóz azotowy składający się z 20 g mocznika rozpuszczonego w 10 litrach wody na krzew. Pod koniec sezonu mulczują krzew torfem. Ponadto procedura ta jest powtarzana co roku. Żaden inny berberys opatrunkowy nie jest wymagany.

Przycinanie

Główne przycinanie, którego potrzebuje roślina, jest sanitarne, przeprowadzane po zimowaniu. W tym przypadku standardowi pacjenci czyści, stare i suszone pędy, a także pędy rosnące „w buszu”

Przycinanie formujące jest istotne tylko dla roślin, które pełnią rolę żywopłotów. Są zwykle strzyżone 2 razy w sezonie (początek i koniec lata). W innych przypadkach przycinanie formatywne wykonuje się nie częściej niż 1 raz w ciągu 2 lat.

Przygotowania do zimy

Rośliny starsze niż 3 lata nie muszą być przygotowane na zimę, ponieważ są w stanie wytrzymać mrozy do -35 ° C bez schronienia. Młode rośliny powinny być owinięte polietylenem na zimę i posypane warstwą liści o wysokości 20-30 cm, a gdy tylko pierwszy śnieg spadnie, posypać śniegiem.

Jednak wiosną, aby uniknąć zawieszenia instalacji, lepiej jest usunąć tę „ochronę termiczną” przy pierwszej odwilży.

Hodowla

Berberys rośnie w standardowy sposób:

  • podział buszu;
  • przy użyciu sadzonek;
  • warstwowanie;
  • potomstwo;
  • nasiona.

W przeciwieństwie do większości bylin, berberys Thunberg Kobalt bardzo źle znosi rozmnażanie, dzieląc krzew. Jakiekolwiek uszkodzenie kłącza, które „idzie źle”, będzie śmiertelne dla rośliny. Dlatego powinieneś spróbować podzielić kłącza na najcieńsze korzenie, nie dotykając głównego procesu korzeniowego.

Sposoby podziału według warstw lub sadzonek są bardziej korzystne. Średnio w piątym roku życia berberysy pojawiają się od 2 do 5 warstw, które są doskonale przeszczepione na nowe miejsce i zaczynają kwitnąć po 1-2 sezonach.

Sadzonki są wykonane ze sprężystych pędów i uprawiane zgodnie ze standardowymi metodami przy użyciu bardzo płynnej gleby. Jednocześnie pożądane jest przetwarzanie ich za pomocą stymulatora tworzenia korzeni, na przykład epiny.

Uprawa nasion również nie stanowi problemu, ponieważ nasiona mają bardzo dobre kiełkowanie. Najważniejsze jest to, że są stratyfikowane. Robi się to w następujący sposób: nasiona zebrane jesienią są przechowywane do początku kwietnia w lodówce w temperaturze nie wyższej niż + 5 ° C. Następnie sadzi się je bez dodatkowej obróbki w szklarni lub na otwartym terenie.

Choroby i szkodniki

Roślina ma wysoką odporność na wiele chorób charakterystycznych dla roślin ozdobnych, jednak istnieje kilka rodzajów chorób i szkodników, które mogą spowodować poważne uszkodzenie berberysu z Thunberg Cobalt.

Mączniak prawdziwy jest najsilniejszym zagrożeniem choroby. Ta grzybicza choroba berberysu zachowuje się dokładnie tak samo, jak na każdej innej roślinie: objawy objawiają się w postaci sproszkowanej płytki nazębnej, najpierw na dolnej części liści, a następnie na całej ich powierzchni, pędach i kwiatach.

Walkę z mączniakiem prawdziwym przeprowadza się za pomocą mieszaniny siarki i wapna oraz roztworu siarki koloidalnej. W tym przypadku opryskiwanie dotkniętych chorobą roślin powinno odbywać się całkowicie w ciągu 2 dni na trzecim przez 20 dni, aż objawy choroby całkowicie znikną. W takim przypadku, gdy tylko znajdzie się mączniak prawdziwy, uszkodzone pędy muszą zostać pocięte na korzenie i spalone.

Głównym szkodnikiem berberysu kobaltu jest wysoce wyspecjalizowany pasożyt - mszyca berberysowa. Jej zachowanie jest standardowe dla wszystkich przedstawicieli mszyc: ssanie liści i pędów, małe owady zasysają sok rośliny, z której zaczyna wysychać. Wykrywanie mszyc berberysowych jest dość problematyczne, ponieważ jest bardzo małe.

W przypadku wykrycia mszyc, należy albo spryskać porażone rośliny roztworem mydła do prania (30 g mydła na 1 l wody), albo użyć roztworu tytoniu - 50 g kudły na 1 l wody. Rozpylanie przeprowadza się codziennie, aż do całkowitego zniknięcia szkodników.

Innym nieprzyjemnym szkodnikiem, który może zainfekować berberys, jest ćma kwiatowa. Do kontroli używa się środków owadobójczych (na przykład Chlorofos lub Decis).

Wniosek

Berberys Thunberg Kobalt, ze względu na swoje właściwości dekoracyjne, jest szeroko stosowany w projektowaniu ogrodów, ogrodów, parków i klombów. Jest to idealna roślina do wypełnienia niższego poziomu w dowolnym projekcie krajobrazu. Rosnący berberys Kobalt jest dość prosty i może być zalecany nawet dla początkujących ogrodników.

Obejrzyj film: PUZNO !OPIS! (Grudzień 2019).

Загрузка...