Ogród

Ambrozja: chwast kwarantanny

W starożytnej Grecji ambrozja była nazywana pożywieniem bogów. Ta sama nazwa to złośliwy chwast kwarantanny - roślina opisana przez botanika Carla Linnaeusa w 1753 r. Wielki Szwed oczywiście nie mógł odgadnąć, ile kłopotów ta roślina przyniesie ludzkości. Czym jest ambrozja chwastów?

Cechy biologiczne

Rodzaj Ambrosia ma około 50 gatunków i należy do rodziny Aster. Najbardziej niebezpieczne są różne gatunki występujące w naszym kraju. Są wśród nich ambrozja, holomellat, ambrozja, trójdzielna i ambrozja morska. Ale palma, oczywiście, należy do ambrozji.

  • Wysokość roślin od 20 do 30 cm, ale w sprzyjających warunkach może rosnąć do 2 m.
  • System korzeniowy rośliny jest potężnym prętem, łatwo penetruje nawet do czterech metrów głębokości.
  • Macierzyste rośliny owłosione, gałęzie na górze.
  • Liście są owłosione szyszkowo rozcięte. W młodym wieku roślina wygląda jak nagietek, który często sprowadza ludzi na manowce, dojrzewając, bardziej jak ziele Czarnobyla - jeden z rodzajów piołunu, dla którego otrzymał nazwę.
  • Kwiaty rośliny są tej samej płci: samce są żółto-zielone, zebrane w rozgałęzione kwiatostany i samice, położone u podstawy kwiatów męskich. Kwitnie od lipca do końca października. Roślina wytwarza dużo pyłku, który może być przenoszony przez wiatr na duże odległości. Nawet jeden chwast może wywołać liczne potomstwo.
  • W sierpniu nasiona zaczynają dojrzewać, ich liczba jest bardzo duża, mistrzowie dają do 40 000 nasion. Natychmiast nasiona nie kiełkują. Potrzebują okresu odpoczynku od 4 miesięcy do sześciu miesięcy. Uprawiane są nie tylko w pełni dojrzałe nasiona, ale także te, które są w wosku, a nawet w mlecznej dojrzałości. Kiełkowanie nasion jest bardzo wysokie, w ich godzinie kiełkowania mogą czekać 40 lat lub dłużej.
  • Ulubione siedliska tego chwastu to wolne działki, pobocza autostrad i linii kolejowych, wysypiska śmieci.

Zdjęcie ambrozji ambrozja.

A to zdjęcie jej kuzyna, trzyczęściowa ambrozja.

Ambrozja jest trójdzielna i polinifoliferacyjna - jednoroczne, a holometelchataya jest byliną i pięknie zimuje. Tutaj jest na zdjęciu.

Uwaga! Podczas orania obszarów zarażonych tym chwastem jego korzenie są cięte na kawałki. Każdy z nich kiełkuje, więc bardzo trudno jest walczyć z tego typu ambrozją.

Historia wyglądu

Naturalnym siedliskiem ambrozji piołunu jest południowo-zachodnia Ameryka Północna. 200 lat temu nawet tam była stosunkowo rzadka. Jednak migracja populacji umożliwiła rozprzestrzenianie się nasion ambrozji na całym kontynencie amerykańskim. Buty Nalivaya przeniknęły w nowe obszary. W 1873 r. Ten złośliwy chwast pojawił się w Europie. Jego nasiona znajdowały się w partii nasion koniczyny z Ameryki. Od tego czasu ten zakład kwarantanny kontynuuje swój zwycięski marsz nie tylko w Europie, ale także na kontynencie azjatyckim.

W Rosji pierwsze rośliny ambrozji zaobserwowano w 1918 r. Na terytorium Stawropolu. Klimat południa Rosji jest dla niej całkiem odpowiedni, na kołach samochodów rozciąga się coraz dalej. Teraz ambrozję można znaleźć nawet na południu środkowego pasma. Stopniowo dostosowując się do nowych warunków uprawy, z pewnością porusza się na północ. Mapa rozprzestrzeniania się tego złośliwego chwastu.

Obrażenia Ambrozji

Wszystkie rodzaje ambrozji są kwarantanną, tj. Szczególnie niebezpieczne, ponieważ mają duży potencjalny obszar możliwej naturalizacji. Co jest takiego złego w tym chwastu?

Szkoda człowiekowi

Pyłek wszystkich rodzajów ambrozji jest silnym alergenem. Stopień alergenności pyłku dowolnej rośliny jest określony przez dwa wskaźniki: wielkość i liczbę alergenów, które są zawarte w jego składzie. Pyłek Ambrosia ma małe rozmiary. Takie cząstki swobodnie wchodzą do ludzkich płuc. Ilość cząstek pyłku, które może uwolnić pojedyncza roślina, osiąga kilka miliardów.

Istnieje wskaźnik alergenności, który określa siłę alergenu. W ambrozji ma maksymalną wartość 5. Alergia jest spowodowana zawartością 5 jednostek pyłku na 1 metr sześcienny powietrza. Aby inne rodzaje pyłków roślinnych powodowały alergie, ich stężenie musi być znacznie wyższe. Podczas testów na ochotnikach ujawniono wrażliwość na pyłki u połowy badanych. To bardzo wysoka liczba. Tak wygląda pyłek tej rośliny, jeśli rozważymy ją przy dużym powiększeniu.

Uwaga! Od 2000 roku, nawet w Moskwie podczas kwitnienia tego chwastu kwarantannowego, zawartość pyłku wynosi 8-15 ziaren na 1 metr sześcienny powietrza.

Jak objawia się alergia na pyłki ambrozji?

  • Bardzo ciężkie alergiczne zapalenie oskrzeli, które może być powikłane obrzękiem płuc.
  • Ataki astmy.
  • Zapalenie spojówek.
  • Nieżyt nosa.
  • Ból głowy
  • Wzrost temperatury.
  • Świąd
  • Łaskotanie i ból gardła.
  • Krzyżowa reakcja alergiczna na wiele produktów spożywczych, takich jak musztarda.

Niektórzy ludzie mogą doświadczać częstych objawów alergii.

  • Depresja aż do wystąpienia depresji.
  • Zły sen i apetyt.
  • Pogorszenie uwagi i koncentracji.
  • Zwiększona drażliwość.

Ostrzeżenie! Jeśli występuje alergia na pyłek ambrozji, bardzo trudno jest go wyleczyć.

Aby zapobiec temu, że alergie staną się poważnym problemem, lepiej jest podjąć środki zapobiegawcze podczas kwitnienia tego chwastu.

  • Nie wychodź na świeże powietrze rano. I lepiej jest przespacerować się do czasu, gdy wilgotność jest wysoka, co dzieje się po deszczu. Ambrosia wyrzuca najwięcej pyłku w powietrze od 5 rano do 12 w południe.
  • Lepiej jest wysuszyć umyte rzeczy w domu, na ulicy pyłek może łatwo osiąść na mokrych rzeczach.
  • W nocy i rano nie wietrzyć mieszkania, okna w samochodzie powinny być zamknięte.
  • Po przebywaniu na świeżym powietrzu musisz umyć, umyć włosy, wypłukać usta. Wypłucz nos lepiej, przygotowując sól fizjologiczną.
  • Częściej kąpaj swojego zwierzaka, pyłek ambrozji może osiadać na wełnie.
  • Okulary ze słońca nie pozwolą pyłkowi dostać się do oczu.
  • Wymagane jest codzienne czyszczenie na mokro.
Wskazówka! Na czas kwitnienia tej rośliny lepiej jest dla alergików opuścić niebezpieczny region i spędzić wakacje tam, gdzie nie ma jeszcze ambrozji.

Istnieją miejsca, które monitorują stan kwitnienia ambrozji. Istnieją dane dotyczące stężenia pyłku z tej rośliny w każdym regionie.

Wskazówka! Wybierając się na wakacje, sprawdź prognozę pyłku na obszarze, na którym odpoczniesz.

Nasiona i liście tego chwastu kwarantannowego są alergenami i mogą powodować zapalenie skóry. Olejki eteryczne, które emitują ambrozję, wywołują silny ból głowy, ciśnienie skacze do nadciśnienia.

Szkodzi ambrozji roślinom i zwierzętom

Posiadając silny system korzeniowy, roślina ta absorbuje dużą ilość wody i żywności z gleby, zabierając ją z rosnących gatunków uprawnych i dzikich. W ciągu zaledwie kilku lat wyczerpuje glebę, na której rośnie, do tego stopnia, że ​​staje się nieprzydatna do dalszego wykorzystania w rolnictwie. Dostając się do upraw roślin uprawnych, ambrozja nie tylko odbiera im wodę i mineralne odżywianie, ale także lekkie, ponieważ rośnie nad nimi. U roślin uprawnych proces fotosyntezy zwalnia, następuje depresja, a nawet śmierć.

Dostając się do paszy dla zwierząt, chwast ten obniża jakość mleka. Smak staje się nieprzyjemny i nabywa ten sam zapach dzięki zawartości gorzkich substancji w tej roślinie. Jeśli zrobisz silos z trawy zawierającej ambrozję, zwierzęta nie chcą go jeść.

Jak radzić sobie z ambrozją

Dlaczego chwasty z ambrozji polinolifolia tak szybko zdobywają znaczące obszary? Ta silna i silna roślina łatwo wypiera konkurencję. Ogromna liczba nasion i ich zdolność do kiełkowania przez wiele lat przyczynia się do szybkiego rozmnażania chwastów kwarantannowych. W domu ambrozja ma szkodniki i rośliny, które mogą znacznie ograniczyć siedlisko. Ale ani w Europie, ani w Azji tak nie jest. Tylko niektóre rośliny chwastów, które mieszkają w pobliżu, mogą zrobić małą konkurencję dla ambrozji. Wśród nich pełzająca trawa pszeniczna i różowy oset. Rośliny te są w stanie znacznie zmniejszyć wysokość roślin ambrozji, a także liczbę nasion, które mogą tworzyć.

Aby pokonać ten niebezpieczny chwast ludzkości, podejmie wspólne wysiłki nie tylko specjalistów, ale także zwykłych ludzi.

Ogniska Ambrosia w Europie.

W Europie istnieje już projekt na dużą skalę, który zapewnia bezpieczną dla środowiska ochronę roślin rolniczych. 200 naukowców poszukuje owadów i roślin, które poradzą sobie z biologiczną ekspansją ambrozji. 33 państwa przystąpiły już do projektu. Jest skrócony SMARTER. Projekt zainicjował szwajcarski ekolog Heinz Muller-Scherer. W Rosji istnieją programy regionalne, których celem jest zwalczanie tego złośliwego chwastu.

Środki kontroli

  • Najbardziej wydajną metodą radzenia sobie z ambrozją w domenach prywatnych jest instrukcja. Ponadto koszenie jest skuteczne tylko w okresie, gdy roślina zaczyna kwitnąć. Jeśli zrobisz to wcześniej, efekt będzie odwrotny, ponieważ liczba pędów rośliny będzie wielokrotnie mnożona. Konieczne będzie powtórzenie koszenia ambrozji do końca sezonu wegetacyjnego późną jesienią, w przypadku ambrozji holometalu ta metoda walki jest nieskuteczna, ponieważ jest rośliną wieloletnią.
  • Ręczne odchwaszczanie chwastów przed formowaniem nasion daje bardzo dobry efekt. Roślina może całkowicie zniknąć z miejsca.
  • Metody chemiczne do niszczenia szkodliwych chwastów. Do traktowania pól uprawami soi stosuje się herbicyd bazagranowy, który stosuje się w mieszaninie innych mrówek herbicydowych na uprawach kukurydzy. Wskaźniki zużycia herbicydów dla skutecznego zniszczenia chwastów są na tyle duże, że nie przyczyniają się do poprawy środowiska. Herbicydy są również stosowane jako sekatory i huragan. Najlepsze wyniki uzyskuje się dzięki mieszaninie tych herbicydów, czas ich stosowania jest początkiem kwitnienia ambrozji. Ta mieszanina pozwala zmniejszyć stężenie obu substancji bez zmniejszania skuteczności leczenia. Ambrozja jest trudna do leczenia herbicydami. Podczas przetwarzania konieczne jest użycie kombinezonu ochronnego i maski oddechowej.
  • Wykorzystanie metody wypierania mieszanek ambrozji zbóż i roślin strączkowych. Dobry wynik na polach uprawnych zapewnia właściwy płodozmian, staranną pielęgnację upraw. Istnieją informacje na temat wykorzystania jego naturalnych wrogów przywiezionych z Ameryki do walki z tym kwarantannowym chwastem, a mianowicie chrząszczy z liści ambrozji Zygogramma suturalis i ćmy Tarachidia candefacta. Eksperymenty z użyciem tych owadów są zachęcające. Ta metoda postępowania z ambrozją jest z powodzeniem stosowana w Chinach.

Chrząszcz liściowy Ambrosia jest bratem stonki ziemniaczanej, ale w przeciwieństwie do niego nie rozpoznaje żadnej innej żywności, dlatego nie stanowi zagrożenia dla innych roślin. Od lat 80-tych ubiegłego wieku, kiedy błąd zigogramu został po raz pierwszy wydany na pole walki z ambrozją, zdarzyły się z nim niesamowite metamorfozy. Nie tylko zmienił kolor, ale także nauczył się latać, czego nie mógł zrobić w swojej ojczyźnie. Zyogram zajmował tylko 5 pokoleń, aby uprawiać skrzydła. Hodowlę chrząszczy utrudnia płodozmian, dzięki któremu nie ma stałego siedliska.

Trzeba powiedzieć, że na podstawie ambrozji stworzono dość skuteczne leki na niektóre choroby, co, co dziwne, obejmuje alergie.

Niekontrolowane rozprzestrzenianie się tak niebezpiecznego chwastu jest efektem ubocznym procesu rozwoju człowieka. To dzięki poprawie połączeń komunikacyjnych możliwe było nie tylko przeniesienie tej rośliny na inne kontynenty, ale także szybkie osiedlenie się w nich.