Ogród

Ring Rot Potato Control Środki

Choroby roślin warzywnych są ogólnie rzeczą nieprzyjemną, a gdy nie ma specjalnych toksycznych chemikaliów do zwalczania chorób, nie zwiększa to optymizmu większości ogrodników. Niemniej jednak, choroby bakteryjne ziemniaka mogą i powinny być nauczone radzenia sobie, ponieważ są bardzo powszechne i mogą zabijać do połowy lub więcej rocznych zbiorów.

Zgnilizna pierścieniowa ziemniaków należy do wielu chorób bakteryjnych i występuje wszędzie na wszystkich obszarach uprawy ziemniaków. Choroba jest przebiegła, ponieważ jej objawy rozwijają się dość powoli i nie są od razu widoczne z zewnątrz, chociaż straty plonów mogą sięgać nawet 40-45%. W tym artykule można znaleźć zdjęcia objawów choroby, a także opis i metody leczenia. Niezbędne jest natychmiastowe zrozumienie, że w przypadku bakteriozy pierścieniowej leczenie jako takie zwykle nie jest przeprowadzane. Zakażone rośliny podlegają natychmiastowemu zniszczeniu - ich uratowanie jest niemożliwe. Ale zapobieganie chorobie odgrywa bardzo ważną rolę.

Objawy choroby zgnilizny pierścieniowej

Czynnikiem powodującym zgniliznę pierścieniową są bakterie z gatunku Clavibacter michiganensis subsp. sepedonicum lub w inny sposób nazywane są Corynebacterium sepedonicum. Należą do różnych bakterii tlenowych.

Oznaki choroby pojawiają się na korzeniach, bulwach, rozłogach, a także na łodygi i liście ziemniaka. Zakażenie zwykle zaczyna się od bulw, ale pierwsze objawy choroby można zaobserwować dopiero po ich cięciu, więc jeśli bulwy już siedzą w ziemi, chorobę można prześledzić tylko wzdłuż powietrznej części krzewu ziemniaka.

To ważne! Przy małej porażce bulw pierwsze oznaki pojawiają się zwykle w okresie kwitnienia.

Jeden lub dwa pędy więdną w buszu i szybko spadają na ziemię. Upadek ten jest już charakterystycznym objawem zgnilizny pierścieniowej, ponieważ w przypadku innych chorób (verticillis, fusarium) wyblakłe łodygi pozostają stojące. Następnie brązowe plamy pojawiają się na końcach liści zwiędłych łodyg. Czasami liście dotkniętych łodyg mogą stać się białe z powodu utraty chlorofilu.

Faktem jest, że bakterie przemieszczające się z zakażonej bulwy przez rozłogi do łodyg krzewu ziemniaczanego gromadzą się tam i powodują zatkanie naczyń. W rezultacie płyny odżywcze nie mogą dostać się do górnej części roślin, a liście najpierw tracą turgor, a następnie więdną. Ponadto patogen uwalnia substancje toksyczne dla ziemniaków.

W wyniku znacznego uszkodzenia zgnilizny pierścieniowej obserwuje się następujące objawy:

  • Górne liście całego krzewu zaczynają żółknąć i zwijają się.
  • Powierzchnia pomiędzy żyłami liści nabiera płowego koloru, więc liście stają się podobne do pstrego.
  • Dolne liście krzewów stają się powolne i cienkie, ich krawędzie mogą zwinąć się w górę.
  • Skrócone międzywęźla, krzewy ziemniaczane przybierają wygląd karłowaty.

Wszystkie te objawy są dobrze zilustrowane na poniższych zdjęciach.

Jeśli odetniesz chorą łodygę i umieścisz ją w wodzie, jasnożółty śluz wyraźnie wypłynie z niej. Jednocześnie dotknięte łodygi nie są łatwo wyciągane z ziemi, ponieważ struktura żył pędów i roślin okopowych jest niszczona.

Uwaga! Wydalanie w procesie rozkładu żółto-bladożółtej masy śluzowej jest uważane za znak diagnostyczny, zgodnie z którym, oprócz innych chorób, izolowana jest zgnilizna pierścieniowa ziemniaków.

Bulwy ziemniaka, nadal słabo zakażone, są praktycznie nie do odróżnienia od zdrowych bulw. Ale jeśli wykonasz przekrój poprzeczny, wtedy pierścień naczyniowy można zaobserwować żółknięcie i zmiękczenie tkanek ziemniaków. Na zdjęciu poniżej można zobaczyć, w jaki sposób bakterioza pierścieniowa ziemniaków wygląda na bulwę w początkowej fazie zakażenia.

W miarę postępu choroby układ naczyniowy ziemniaka zaczyna się całkowicie rozpadać i zamienia się w śluzowatą masę, którą ściska się po naciśnięciu bulwy.

Dwie formy choroby

Istnieją dwie formy uszkodzenia bulw ziemniaka przez tę chorobę: zgnilizna zgnilizny i zgnilizna pierścieniowa. Pitted rot jest zwykle główną formą tej choroby bakteryjnej. Rośliny zazwyczaj zarażają się w okresie jesiennym podczas żniw. Na początku nie można zauważyć żadnych objawów choroby na bulwach. Choroba może zacząć się manifestować dopiero 5-6 miesięcy po przechowywaniu, na samym początku wiosny. Pod skórą, gdzie nastąpiła infekcja, tworzą się jasne plamki, nie większe niż 2-3 mm. Później zaczynają rosnąć i osiągają 1,5 cm, a ciało w tych miejscach zaczyna się rozkładać i formować fossę.

Uwaga! Ta forma choroby jest często określana jako żółta plama podskórna.

Jeśli w przygotowaniu do sadzenia takie bulwy nie zostaną wyśledzone i posadzone w ziemi, choroba zacznie się rozwijać i infekcja przejdzie na bulwy.

Zakażenie zgnilizną pierścieniową zwykle występuje w starych bulwach, przez rozłogi i martwicę pierścienia naczyniowego pojawiają się już na młodych bulwach.

Warunki rozwoju choroby

Ponieważ nie istnieją środki chemiczne do zwalczania bakteriozy pierścieniowej ziemniaków, konieczne jest jak najlepsze zrozumienie źródeł zakażenia i warunków rozwoju choroby, aby zrozumieć, jakie środki zapobiegawcze należy podjąć w celu jak największej ochrony przed tą chorobą.

Idealne warunki dla rozwoju choroby to umiarkowane temperatury (od + 20 ° C) i wysoka wilgotność. Należy pamiętać, że w wysokich temperaturach i suchych warunkach rozwój choroby ulega zawieszeniu i chociaż naziemna część roślin szybko zanika, to praktycznie nie wpływa na bulwy. Wyglądają całkiem zdrowo.

Głównym źródłem zachowania infekcji i przenoszenia jej do bulw nowej generacji są już dotknięte bulwy. W przeciwieństwie do niektórych innych patogenów bakterie bakteriozy pierścieniowej nie utrzymują się w glebie i nie hibernują. Ale mogą być przechowywane w nieogrzewanych pomieszczeniach na wszelkich odpadach roślinnych lub narzędziach ogrodowych i oczywiście na przechowywanych bulwach. W tym przypadku zdrowe bulwy mogą zostać zainfekowane przez kontakt z dotkniętymi chorobą okazami, zwłaszcza jeśli pierwsze z nich mają obrażenia, zadrapania, gołe plamy lub skaleczenia. Dlatego lepiej przechowywać wszystkie pocięte ziemniaki oddzielnie od głównego zbioru i używać ich jak najszybciej zgodnie z ich przeznaczeniem.

Zakażenie jest również łatwo przenoszone przez narzędzia podczas zbierania ziemniaków, a zwłaszcza podczas cięcia bulw.

Nadal trudno jest zwalczać tę chorobę, ponieważ jej patogen jest zdolny do przemieszczania się z bulwy do bulwy przez kilka pokoleń bez żadnych widocznych objawów, jeśli nie wystąpią odpowiednie warunki do jej rozwoju. Dlatego czasem okazuje się, że sadzenie pozornie zdrowych bulw może spowodować zachorowanie roślin.

Sposoby zwalczania choroby

Główne środki zwalczania bakteriozy pierścieniowej obejmują następujące praktyki rolnicze:

  • Zastosowanie odmian ziemniaka odpornych na tę chorobę. Wybierając odpowiednią odmianę, należy pamiętać, że wczesne odmiany ziemniaka są najbardziej podatne na zgniliznę pierścieniową.
  • Przez cały sezon wegetacyjny wykrywanie i usuwanie chorych roślin w odpowiednim czasie.
  • Jeśli poważnie zmagasz się z bakteriozą pierścieniową, konieczne jest obserwowanie płodozmianu i nie zwracanie ziemniaków do tego samego miejsca wcześniej niż po 3 latach.
  • Przed przechowywaniem bulw do przechowywania bulwy muszą być dobrze wysuszone i ogrzewane przez 2 tygodnie w temperaturze co najmniej + 16 ° + 18 ° C w celu wykrycia zakażonych próbek.
  • Koszenie i zabijanie wierzchołków ziemniaków w ciągu tygodnia, inne przed zbiorami zmniejsza ryzyko infekcji.
  • Przetwarzanie formaliny w magazynie przed ułożeniem bulw.
  • Kiełkowanie sadzeniaków w świetle pozwala również na identyfikację zakażonych bulw.

Wielu ogrodników z powodzeniem zwalcza choroby bakteryjne i grzybowe ziemniaków, w tym bakteriozę pierścieniową, sadząc syderaty. Owies, żyto, pszenica, jęczmień, kukurydza, rośliny strączkowe, tytoń i kapusta najlepiej nadają się do radzenia sobie z patogenami. Konieczne jest wybranie szybko rosnących plonów, które są w stanie utworzyć wystarczającą ilość zielonej masy ze zbioru ziemniaków na przymrozki. Wczesną wiosną pole przeznaczone do sadzenia ziemniaków musi być obsadzone musztardą lub owsem. Przed sadzeniem ziemniaków koszone są sideraty, ziemia jest rozluźniana i mieszana z resztkami roślinnymi. Saprofity rozwijające się w glebie mogą znacznie spowolnić rozwój bakterii.

Wreszcie możesz spróbować zastosować gotowe preparaty do zwalczania tej choroby. Zarówno przed sadzeniem, jak i przed przechowywaniem sadzeniaków do przechowywania, możliwe jest trawienie fungicydami Maxim, Kvadris lub produktem biologicznym Gamair.

Przed sadzeniem sensowne jest także trawienie bulw TMTD.

Jak widzisz, jeśli użyjesz wszystkich powyższych narzędzi i metod w zintegrowanej ochronie, to nawet zgnilizna pierścieniowa ziemniaków cię nie przestraszy.